SERGİLER

Başlama Tarihi:	16 Şubat 2010 Salı, 18:00
Bitiş Tarihi:	20 Mart 2010 Cumartesi, 18:00
Mekan	Mac Art Gallery

Mac Art Gallery Çağdaş Sanatın genç kuşak isimlerinden Fırat Engin sergisi ile günümüz toplumuna eleştirel bir gözle bakıyor. Sergi; Endüstriyel toplumların birey üzerinde yaratttığı etkiye, bireysellikten çıkan, “kimlik” olma özelliğini yitiren ve gittikçe aynılaşan bireylerin dejenerasyonuna göndermelerde bulunurken aynı zamanda birey kimliğinin ne derece önemli olduğunun altını çizmek istiyor... Sergi adını, Jean Baudrillard’ın “Sessiz Yığınların Gölgesinde” adlı kitabında yer alan, “sonsuz sayıda eşdeğerli birey” formülünden yola çıkarak alıyor: “1+1+1+1+1” Sergide yer alan işler; bu formülünde perspektifinden yola çıkarak, yapıt kurgusunda kullanılan çeşitli nesne ve malzemelerin birlikte oluşturduğu metaforik anlatımlarla, toplum-birey-kitle ilişkisine göndermelerde bulunuyor. 21. yy’da endüstriyel kalkınma, batılı devletlerde de olduğu gibi hızlı bir şekilde açığı kapatma yarışına giren gelişmekte olan toplumların da sosyo-kültürel yapılarını dejenerasyona uğratarak, ileriye dönük sosyolojik bozulmaların dip dalgalarını yaratmaktadır. Bu durum, kültürel içi boşluk ve dejenerasyon ile kendinden gittikçe uzaklaşan ve kitleleşen toplumlar haline dönüşme durumunu da beraberinde getirmektedir. Kitle bu haliyle, toplumsaldan uzak ve mesafeden yoksun prototiplerden oluşmaktadır. En temelde hedef, bireydir. Bireyin kültürel zenginlik harmanında eklektik bir postmodern karakter tipi çizmesi ve bunun içinde sunulan hazır format bir birey tipinin oluşumu; düşünen,özerk ve yaratıcı bir toplumsalın oluşmasına engel olmaktadır.Bu tür bir ortamda “Mesafe” kavramına sahip olamayan bireyler, 21.yy metropollerinde yaşanan küreselleşme ile de bir tür kültürel harmanın sunulduğu çağın çocukları haline gelmektedir. Doğru ve yanlış bilgi karmaşası içinde olduğumuz bu dönem; trajedinin ve romantizmin, iyi ile kötünün, savaş ile barışın, politika ile hayatın, ‘aşırıcılık’ gibi total rejimler ile demokrasinin iç içe geçtiği bir dönemdir. Böyle bir ortamda doğrudan bireyin önemi hayatidir: birey kendisine sunulan ile değil –kendi seçimleri ile-kendi serüvenini oluşturmalıdır. Sergi ana hatları ile; bir tür pusula görevi görmekte ve bireyin önemine dikkat çekmektedir. Çalışmaların bütününde, merkezde yer alan ana tema; bireyi işaret etmektedir. Bu işaret bazen bir ışığın, bazen bir videodaki figürün, bazen de doğrudan izleyicinin katılımına bırakılmıştır.