Röportaj // Gizli
Resim, Türk medyasının da hizmetinde
Eser Baykuş | 8. Ocak 2009
Son günlerde gündemden düşmeyen iki konu var; ekonomik kriz ve Ergenekon. Başbakan ‘kriz teğet geçti’ demişti, evet kriz gerçekten Başbakan’ı teğet geçti ve bize saplandı. Başbakan şahsa özel jetiyle gezip duruyor, o gelince trafik durduruluyor, Belediye başkanları başka işleri yokmuş gibi günde iki kez onu karşılayıp uğurluyorlar. Vesselam Başbakan saltanat hayatına devam ediyor ve kriz elbette kendisini teğet geçiyor. Ergenekon’a gelince; İstanbul 2010 için ne yapıldığını nasıl ki kimse anlayamıyorsa Ergenekon’u da tam olarak anlayana rastlayamadım. Bu günlerde medyada çalışan herkes İstanbul 2010 projesinden pay alma peşinde. İstanbul’un fethiyle ilgili sıradan bir tiyatro oyunu yazanlar mı istersiniz yoksa abudik gubudik plastik sanatlar projeleri mi. Vallahi ne kadar piyasa ressamı da olsa İsmail Acar’ın fikirlerini arar olduk. Rivayetlere göre bu sene İstanbul 2010 projesi için 18 milyon Euro harcamak zorunluluğu varmış. Projenin yeterli ve makul olması önemli değil, önemli olan bu paranın layıkıyla ya da değil harcanması. Yapılan projelerin sosyal ve kültürel hayata olacak etkileri göz ardı edilse de olur. Açlıktan nefesi kokan, kıçına giyecek don bulamayan halkın da pek umurunda değil zaten İstanbul 2010. Neyse, Ergenekon’a geri dönelim. Ergenekon duruşmaları basına kapalı yapıldığı için son zamanlarda gazeteler dava esnasında çizilen resimleri sayfalarında kullanıyorlar. Peki hiç Ergenekon davasına ait duruşmalarda bu resimleri çizeni merak ettiniz mi? Ben ettim ve önde gelen bir gazetenin yardımıyla bu kişilerden birine ulaştım. Kendisi sorularımızı cevaplamasına rağmen isminin yayınlanmasını istemedi. Biz de onun ricasını kırmadık.
haberdar@: Ne iş yapıyorsunuz?
Bir haber ajansında muhabirlik yapıyorum.
haberdar@: Ergenekon davasına ait duruşmalarda sizin çizimlerinizi görüyoruz gazetelerde. Neden böyle bir şeye gerek duyuluyor?
Duruşmalar basına kapalı olduğu için görüntü almak yasak. Davada çok sayıda gizli tanık dinlendiği için medyanın duruşma salonuna alınmaması normal. Görüntü alınmadığı için ben duruşmaya ait çeşitli karalamalar yapıyorum. Daha sonra bunları bilgisayarda renklendiriyor ya da beğenmediysem bilgisayarda flash programı ile yeniden çiziyorum.
haberdar@: Anladığım kadarıyla bu iş aslında iş tanımınızda yer almıyor?
Hayır, sadece iyi resim yaptığım için bu çizimleri yapıyorum.
haberdar@: Resim yapar mısınız?
Resme karşı yatkınlığın var ama herhangi bir eğitim almadım. Karakalem tekniğiyle önüme konan bir kişi ya da cismi ayrıntılı olarak çizebilirim. Flash programında da çizim yapabiliyorum. Ama tuval resmini kastediyorsanız hayır, onu beceremem. Eskiden boş zamanlarımda bir şeyler çiziyordum ama son zamanlarda vaktim olmuyor. Haftada bir gün izin yapabildiğim için o günü de bol bol dinlenerek geçiniyorum.
haberdar@: Keşke eğitim alsaydım diyor musunuz?
Alabilseydim çok iyi olurdu elbette. Gerçi hala alabilirim ama profesyonel olarak resim yapabileceğimi düşünmüyorum. Çocuklarım da eğer benim gibi resme yatkınlığı olursa mutlaka resim eğitimi almalarını istiyorum.
haberdar@: Dava nasıl gidiyor peki? Ben şahsen pek bir şey anlamıyorum.
Benim yorum yapmam pek doğru olmaz. Eğer bir hukuk devletiysek eninde sonunda bir karar alınacaktır. Ortada bahsi geçen bir ‘terör’ örgütü. Yani son derece ciddi bir dava.
Not: Haftaya bir sanat hırsızı ile randevum var. Yabancı bir sanat hırsızı ile de internet üzerinden mail yoluyla bir söyleşi yaptım. Sanat konusundaki inanılmaz bilgisi beni gerçekten etkiledi. Hatta şaka yollu benden Türk müzeleri ve galerinin güvenlik sistemleri hakkında bilgi almak istedi. Ortak bile olabilirmişiz. Hani bu kriz döneminde düşünmedim değil... Bir diğer röportajım ise bedeni tuval olarak kullanan bir Alman sanatçıyla. Ayrıca otomobillerin kirli camlarını birer şahesere dönüştüren bir sanatçı ile röportajım var ki inanılmaz keyifli.
